1- قرآن، پيروان همهى اديان پيشين را به اسلام دعوت مىکند. «فَالَّذِينَ آتَيْناهُمُ الْکِتابَ يُؤْمِنُونَ بِهِ»
2- هدايتگرى الهى حتمى و لازم است، گرچه همهى مردم هدايت پذير نباشند.
«أَنْزَلْنا- وَ مِنْ هؤُلاءِ مَنْ يُؤْمِنُ بِهِ»
جلد 7 - صفحه 155
3- کسانى که با قرآن آشنا مىشوند ولى آن را نمىپذيرند، گرفتار نوعى کفرند. «وَ ما يَجْحَدُ بِآياتِنا إِلَّا الْکافِرُونَ»