برگزیده تفسیر نمونه
]
(آیه 49)- در این آیه نشانههای دیگری برای حقانیت قرآن بیان کرده، میگوید: «این کتاب آسمانی مجموعهای است از آیات بینات که در سینههای صاحبان علم قرار میگیرد» (بَلْ هُوَ آیاتٌ بَیِّناتٌ فِی صُدُورِ الَّذِینَ أُوتُوا الْعِلْمَ).
تعبیر به «آیاتٌ بَیِّناتٌ» بیانگر این واقعیت است که نشانههای حقانیت قرآن در خود آن به چشم میخورد و در پیشانی آیات میدرخشد.
از این گذشته، طرفداران این آیات و طالبان و دلدادگان آن، کسانی هستند که بهرهای از علم و آگاهی دارند، هر چند دستشان تهی و پایشان برهنه است.
در پایان آیه اضافه میکند: «و آیات ما را جز ستمگران (از روی عناد) انکار نمیکنند» (وَ ما یَجْحَدُ بِآیاتِنا إِلَّا الظَّالِمُونَ).
چرا که نشانههای آن روشن است و در کتب پیشین نیز آمده است.