1- اگر استدلال با مخالف سودى نداشت، بحث را قطع کنيد و او را به خدا واگذاريد. «قُلْ کَفى»
2- خداوند با نزول قرآن و بشارت آمدن پيامبر اسلام در کتابهاى آسمانى
«1». انبياء، 107.
جلد 7 - صفحه 159
پيشين، صداقت پيامبر را تأييد کرده و بر آن گواهى مىدهد. «شَهِيداً»
3- خداوند، به همه چيز آگاه است، پس لجاجت و بهانه تراشى چرا؟! يَعْلَمُ ما فِي السَّماواتِ ...
4- رها کردن ايمان و معنويّت و دلبستگى به غير او، قدم گذاردن در راه کفر، باطل، پوچى و انحراف مىباشد که سرانجامش خسارت واقعى است. آمَنُوا بِالْباطِلِ ... هُمُ الْخاسِرُونَ
5- کافران، زيانکاران واقعىاند. «کَفَرُوا بِاللَّهِ أُولئِکَ هُمُ الْخاسِرُونَ»