تفسیر نور (محسن قرائتی)
يَوْمَ يَغْشاهُمُ الْعَذابُ مِنْ فَوْقِهِمْ وَ مِنْ تَحْتِ أَرْجُلِهِمْ وَ يَقُولُ ذُوقُوا ما کُنْتُمْ تَعْمَلُونَ «55»
روزى (فرا رسد) که عذاب از بالاى سرشان و از زير پاهايشان آنان را فرا گيرد؛ (در آن روز خداوند) مىفرمايد: بچشيد (جزاى) کارهايى را که (در دنيا) انجام دادهايد.