برگزیده تفسیر نمونه
]
(آیه 57)- از آنجا که یکی از عذرهای کسانی که در بلاد شرک میماندند و حاضر به هجرت نبودند این بود که ما میترسیم از دیار خود بیرون برویم و خطر مرگ به وسیله دشمنان، یا گرسنگی، یا عوامل دیگر ما را تهدید کند به علاوه به فراق بستگان و خویشاوندان و فرزندان و شهر و دیار خود مبتلا شویم، قرآن در این آیه به عنوان یک پاسخ جامع به آنها میگوید: سر انجام همه انسانها میمیرند، و «هر کسی مرگ را میچشد، سپس به سوی ما باز گردانده میشوید» (کُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ ثُمَّ
ج3، ص513
إِلَیْنا تُرْجَعُونَ).
گمان نکنید مرگ پایان همه چیز است، چرا که «همه شما به سوی ما باز میگردید» به سوی پروردگار بزرگ، و به سوی نعمتهای بیپایانش.