برگزیده تفسیر نمونه
]
(آیه 60)- در این آیه در پاسخ کسانی که به زبان حال یا زبان قال میگفتند:
اگر ما از شهر و دیار خود هجرت کنیم چه کسی به ما روزی میدهد؟
میگوید: غم روزی را نخورید و ننگ ذلت و اسارت را نپذیرید، روزی رسان خداست، نه تنها شما که «بسیارند جنبندگانی که حتی نمیتوانند روزی خود را
ج3، ص514
حمل کنند (و هرگز ذخیره غذایی در لانه خود ندارند، و هر روز نوروزی نو میخواهند) اما خدا آنها را (گرسنه نمیگذارد و) روزی میدهد، و همو شما را نیز روزی میبخشد» (وَ کَأَیِّنْ مِنْ دَابَّةٍ لا تَحْمِلُ رِزْقَهَا اللَّهُ یَرْزُقُها وَ إِیَّاکُمْ).
در پایان آیه تأکید میکند: «و او شنوا و داناست» (وَ هُوَ السَّمِیعُ الْعَلِیمُ).
سخن همه شما را میشنود، و حتی زبان حال شما و همه جنبدگان را میداند از نیازهای همه به خوبی باخبر است و چیزی از دایره علم بیپایان او پنهان نیست.