کم يا زياد کردن روزى افراد به وسيلهى خداوند، عالمانه و حکيمانه و بر اساس معيارهاى پيدا و ناپيداست. در حديث مىخوانيم: مصلحت بعضى از بندگان خدا گسترش روزى است و اگر در تنگناى معيشت قرار گيرند، فاسد مىشوند و بر عکسِ اين گروه، صلاح گروهى ديگر در تنگنا بودن است که اگر در توسعه واقع شوند، به فساد کشيده مىشوند. «1»