«لَهْوٌ» به سرگرمى‌هايى گفته مى‌شود که انسان را از هدف اصلى و مسائل اساسى باز مى‌دارد؛ «لَعِبٌ» انجام کارى مثل بازى است که قصدى در آن نيست. «1»
«هذِهِ الْحَياةُ الدُّنْيا» رمز تحقير دنياست، همان‌گونه که «لَهِيَ الْحَيَوانُ» رمز عظمت آخرت.
سؤال: با اين که قرآن، خود به کار و تلاش براى آباد کردن زمين و سير و سفر و بهره‌مند شدن از طبيعت، همسر، زيبايى‌ها، خوراکى‌ها و کسب درآمد، سفارش نموده است، پس چگونه در اين آيه مى‌فرمايد: دنيا جز لهو و لعب نيست؟
پاسخ: کاميابى‌هايى که براى رسيدن به اهداف مقدّس و با روش و ابزار مقدّس و در محدوده‌ى قانون و با رعايت ساير شرايط باشد، همه‌ى آنها مزرعه‌ى آخرت است و آنچه در اين آيه تحقير و مذمّت شده و لهو و لعب معرّفى شده، مواردى است که هدف مقدّسى در کنار آن نباشد و با موازين دينى و قانونى مخالف باشد.