تفسیر نور

تفسیر نور (محسن قرائتی) «186» وَ إِذا سَأَلَکَ عِبادِي عَنِّي فَإِنِّي قَرِيبٌ أُجِيبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذا دَعانِ فَلْيَسْتَجِيبُوا لِي وَ لْيُؤْمِنُوا بِي لَعَلَّهُمْ يَرْشُدُونَ‌ و هرگاه بندگانم از تو درباره من پرسند (بگو:) همانا من نزديکم؛ دعاى نيايشگر را آنگاه که مرا مى‌خواند پاسخ مى‌گويم. پس بايد دعوت مرا بپذيرند و به من ايمان آورند، باشد که به رشد رسند.