تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ مِنْ آياتِهِ يُرِيکُمُ الْبَرْقَ خَوْفاً وَ طَمَعاً وَ يُنَزِّلُ مِنَ السَّماءِ ماءً فَيُحْيِي بِهِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِها إِنَّ فِي ذلِکَ لَآياتٍ لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ «24»
و از نشانه‌هاى الهى آن است که برق (آسمان) را که مايه‌ى بيم و اميد است به شما نشان مى‌دهد و از آسمان، آبى مى‌فرستد که زمين را بعد از مردنش زنده مى‌کند، همانا در اين امر براى گروهى که مى‌انديشند نشانه‌هايى قطعى است.