تفسیر نور (محسن قرائتی)
«188» وَ لا تَأْکُلُوا أَمْوالَکُمْ بَيْنَکُمْ بِالْباطِلِ وَ تُدْلُوا بِها إِلَى الْحُکَّامِ لِتَأْکُلُوا فَرِيقاً مِنْ أَمْوالِ النَّاسِ بِالْإِثْمِ وَ أَنْتُمْ تَعْلَمُونَ
واموال يکديگر را به باطل (و ناحقّ) در ميان خودتان نخوريد و اموال را به (عنوان رشوه، به کيسه) حاکمان وقاضىها سرازير نکنيد تا بخشى از اموال مردم را به گناه بخوريد، در حالى که خود مىدانيد (که خلاف مىکنيد).