برگزیده تفسیر نمونه
]
(آیه 46)- در این سوره، بخش قابل ملاحظهای از دلائل توحید و نشانههای پروردگار در هفت آیه بیان شده که هر کدام با جمله «وَ مِنْ آیاتِهِ» آغاز میشود. شش قسمت آن را قبلا به صورت پی در پی خواندیم، و این آیه آخرین آنها میباشد.
و از آن جا که در آیه قبل سخن از ایمان و عمل صالح بود، بیان دلائل توحیدی تأکیدی نیز بر آن میباشد.
میفرماید: «و از آیات (عظمت و قدرت) خدا این است که بادها را به عنوان بشارتگرانی میفرستد» (وَ مِنْ آیاتِهِ أَنْ یُرْسِلَ الرِّیاحَ مُبَشِّراتٍ).
آنها در پیشاپیش باران حرکت میکنند، قطعات پراکنده ابر را با خود برداشته به هم میپیوندند، و به سوی سرزمینهای خشک و تشنه میبرند، صفحه آسمان را میپوشانند و با دگرگون ساختن درجه حرارت جو، ابرها را آماده ریزش باران میکنند.
ج3، ص542
در دنباله آیه میخوانیم: «خدا میخواهد بدین سبب شما را از رحمت خود بچشاند، تا کشتیها به فرمانش حرکت کنند، و شما از فضل و رحمت او بهره گیرید و شاید شکر گزاری کنید» (وَ لِیُذِیقَکُمْ مِنْ رَحْمَتِهِ وَ لِتَجْرِیَ الْفُلْکُ بِأَمْرِهِ وَ لِتَبْتَغُوا مِنْ فَضْلِهِ وَ لَعَلَّکُمْ تَشْکُرُونَ).
آری! بادها هم وسیله تولید نعمتهای فراوان در زمینه کشاورزی و دامداری هستند، و هم وسیله حمل و نقل، و سر انجام سبب رونق امر تجارت است.
آری! آنها بشارت دهندگانی هستند در جهات مختلف.