پیام‌های تفسیر نور

1- ياد نعمت‌هاى پروردگار، سبب محبّت و اطاعت اوست. «اذْکُرُوا ... أَوْفُوا» به هنگام دعوت به سوى خداوند، از الطاف او ياد کنيد تا زمينه‌ى پذيرش پيدا شود. «اذْکُرُوا» 2- ياد و ذکر نعمت‌ها، واجب است. «اذْکُرُوا» 3- نعمت‌هايى که به نياکان داده شده، به منزله‌ى نعمتى است که به خود انسان داده شود. با اينکه نعمت‌ها به اجداد يهودِ زمان پيامبر داده شده بود، امّا خداوند به نسل آنان مى‌گويد فراموش نکنند. «اذْکُرُوا» 4- وفا به پيمان‌هاى الهى، واجب است. «بِعَهْدِي» 5- بهره‌گيرى از الطاف خداوند، مشروط به گام برداشتن در مسير تکاليف الهى است. «أَوْفُوا بِعَهْدِي أُوفِ بِعَهْدِکُمْ» آرى، اگر مطيع خدا بوديم، خداوند نيز دعاهاى ما را مستجاب خواهد کرد. «أَوْفُوا بِعَهْدِي أُوفِ بِعَهْدِکُمْ» 6- در انجام تکاليف الهى، از هيچ قدرتى نترسيم و ملاحظه‌ى کسى را نکنيم. تبليغات سوء دشمن، ملامت‌ها، تهديدها و توطئه‌ها مهم نيست، قهر خدا از همه مهمتر است. «وَ إِيَّايَ فَارْهَبُونِ»