1- هدف از جنگ در اسلام، برچيدن شرک و فتنه و استقرار دين و قانون خداست. «حَتَّى لا تَکُونَ فِتْنَةٌ»
2- پاکسازى، قبل از بازسازى است. ابتدا فتنه برداشته شود تا بعد دين الهى مستقر گردد. اوّل کفر به طاغوت، بعد ايمان به خدا. «حَتَّى لا تَکُونَ فِتْنَةٌ وَ يَکُونَ الدِّينُ لِلَّهِ»
3- راه برگشت و توبه بر هيچ کس و در هيچ شرايطى بسته نيست. حتّى دشمن سرسخت نيز اگر تغيير مسير دهد، خداوند او را مورد عفو قرار مى‌دهد. «فَإِنِ انْتَهَوْا فَلا عُدْوانَ ...»
4- در آيه‌ى قبل بخشش خداوند نسبت به گناه کفّار مطرح شده است؛ «فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ» در اين آيه به مردم سفارش مى‌کند که در صورت دست برداشتن دشمن از جنگ، شما هم از جنگ صرف نظر کنيد. «فَلا عُدْوانَ»