در آيه‌ى قبل خوانديم که خداوند افراد لايق را رهبر و امام قرار مى‌دهد. در اين آيه مى‌خوانيم: خداوند اختلافات مردم را در قيامت فيصله خواهد داد. شايد مراد از اختلاف، اختلاف در مسأله‌ى رهبرى باشد و اين که چرا با رهبران تعيين شده‌ى الهى لجاجت و مجادله کردند تا خداوند در قيامت به حسابشان برسد و اين نوعى تهديد براى کسانى است که در برابر رهبران تعيين شده از طرف خداوند پرچم مخالفت بلند کردند.