«أُسْوَةٌ» در مورد تأسّى و پيروى کردن از ديگران در کارهاى خوب به کار مى‌رود. در قرآن دوبار اين کلمه درباره‌ى دو پيامبر عظيم الشّأن آمده است: يکى درباره حضرت ابراهيم عليه السلام و ديگرى درباره پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله. جالب آن که اسوه بودن حضرت ابراهيم در برائت از شرک و مشرکان است و اسوه بودن پيامبر اسلام در آيات مربوط به ايستادگى در برابر دشمن مطرح شده است.
نقش پيامبر در جنگ احزاب، الگوى فرماندهان است: هدايت لشکر، اميد دادن، خندق کندن، شعار حماسى دادن، به دشمن نزديک بودن و استقامت نمودن. حضرت على عليه السلام فرمود: در هنگامه‌ى نبرد، خود را در پناه پيامبر اکرم صلى الله عليه و آله قرار مى‌داديم و آن حضرت از همه‌ى ما به دشمن نزديک‌تر بود. «اتقينا برسول الله صلى الله عليه و آله فلم يکن منا اقرب الى العدو منه» «1»
اين آيه در ميان آيات جنگ احزاب است؛ امّا الگو بودن پيامبر، اختصاص به مورد جنگ
«1». نهج‌البلاغه، حکمت 260.
جلد 7 - صفحه 345
ندارد و پيامبر در همه‌ى زمينه‌ها، بهترين الگو براى مؤمنان است.