تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ أَوْرَثَکُمْ أَرْضَهُمْ وَ دِيارَهُمْ وَ أَمْوالَهُمْ وَ أَرْضاً لَمْ تَطَؤُها وَ کانَ اللَّهُ عَلى کُلِّ شَيْ‌ءٍ قَدِيراً «27»
وَ أَوْرَثَکُمْ أَرْضَهُمْ: و ميراث داد خداى تعالى شما را زمين ايشان را، يعنى مزارع و باغات، وَ دِيارَهُمْ وَ أَمْوالَهُمْ: و خانه‌هاى ايشان و مالهاى آنها از نقود و امتعه و مواشى، وَ أَرْضاً لَمْ تَطَؤُها: و زمينى که قدم ننهاده‌ايد و نرفته‌ايد به طرف آن يا مالک نبوده‌ايد، مراد خيبر است يا فارس يا روم، يا زمينى که به خيل و رکاب آن را نگرفته‌ايد. بعضى گفته‌اند هر زمينى که به حوزه اهل اسلام درآيد در اين آيه داخل است. وَ کانَ اللَّهُ: و هست خداى تعالى، عَلى کُلِّ شَيْ‌ءٍ قَدِيراً: بر همه چيزها توانا، پس قادر باشد بر فتح بلاد براى مسلمانان.