1- مبارزه با تحجّر از برنامههاى قرآن است. گروهى فکر مىکردند دين امرى يک بُعدى و حج يک عبادت خشک است، اسلام اين تفکّر را ردّ مىکند. «لَيْسَ عَلَيْکُمْ جُناحٌ»
2- درآمد حلال، فضل الهى است. قرآن بجاى واژه «کسب»، کلمهى «فضل» را بکار برده تا بگويد: درآمد حلال فضل الهى است. «فَضْلًا مِنْ رَبِّکُمْ»
3- گرچه تلاش وطلب از شماست؛ «تَبْتَغُوا» امّا رزق، فضل خداوند است. «فَضْلًا مِنْ رَبِّکُمْ»
4- رزق رسانى، از شئون ربوبيّت الهى است. «فَضْلًا مِنْ رَبِّکُمْ»
5- در رزق رسانى، دست خداوند باز است. کلمه «فضل» نکره آمده است. «فَضْلًا مِنْ رَبِّکُمْ»
6- انجام عبادات بايد طبق دستور باشد. «وَ اذْکُرُوهُ کَما هَداکُمْ»
7- توجّه به توفيق الهى از يک سو و خطاها و گناهان گذشتهى خود از طرف ديگر، عشق و علاقه انسان را به الطاف خداوند زياد مىکند. «هَداکُمْ وَ إِنْ کُنْتُمْ مِنْ قَبْلِهِ لَمِنَ الضَّالِّينَ»
8- سابقه خودتان را فراموش نکنيد، او بود که شما را هدايت کرد. «إِنْ کُنْتُمْ مِنْ قَبْلِهِ لَمِنَ الضَّالِّينَ»
«1». وسائل، ج 8، ص 9.
تفسير نور(10جلدى)، ج1، ص: 313