بى‌اعتنايى به آزار و اذيّت دشمنان به معناى سستى و کوتاهى در برخورد با آنان نيست، بلکه به معناى توکّل و اميدوارى به رحمت الهى، دلسرد نشدن از برخوردهاى آنان است.
پيامبر، از جانب خداوند مأمور مى‌شود تا به مؤمنان بشارت دهد که لطف و فضل ويژه او شامل حال آنان مى‌شود و اين خود بزرگ‌ترين لطف خداست.
اين آيه، وَ بَشِّرِ ... مصداق و نمونه‌ى آيه‌ى قبل است که فرمود: «مُبَشِّراً».