نکته‌های تفسیر نور

انگيزه‌هاى سؤال متعدّد است: * گاهى سؤال، براى آزمايش کردن است. مانند سؤالات امتحانى. * گاهى سؤال، از روى استهزاست. مانند پرسش قدرتمند متکبّر از ضعيف. * گاهى سؤال، از روى تعجّب است. مانند پرسش انسان ترسو از انسان شجاع. * گاهى سؤال، براى به بن بست کشاندن است. مانند پرسش بازپرس از مجرم. * گاهى سؤال، براى به انحراف کشيدن است. مانند پرسش استاد منحرف از شاگرد. * گاهى سؤال، براى ايجاد شک در ديگران است. مانند پرسش منحرفان. * گاهى سؤال، براى رفع نگرانى است. پرسش مادر از فرزند. * گاهى سؤال، براى دانستن است. مانند پرسش جاهل از عالم. * گاهى سؤال، براى توبيخ است. مانند پرسش معلم از دليل تنبلى شاگرد. در اين آيه نيز، سؤال از زمان قيامت مى‌تواند انگيزه‌هاى متفاوتى داشته باشد. کلمه‌ى «قريب» براى مذکّر و مؤنّث به کار مى‌رود. «لَعَلَّ السَّاعَةَ تَکُونُ قَرِيباً» و نفرمود: «قريبة»، نظير جمله‌ى‌ «إِنَّ رَحْمَتَ اللَّهِ قَرِيبٌ مِنَ الْمُحْسِنِينَ» «1» پايان آيه نوعى دلجويى از پيامبر است که از بهانه‌هاى کفّار خسته مباش که به زودى به حسابشان رسيدگى مى‌شود. «تَکُونُ قَرِيباً» «1». اعراف، 56. جلد 7 - صفحه 405