تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
يَسْئَلُکَ النَّاسُ عَنِ السَّاعَةِ قُلْ إِنَّما عِلْمُها عِنْدَ اللَّهِ وَ ما يُدْرِيکَ لَعَلَّ السَّاعَةَ تَکُونُ قَرِيباً (63)
شأن نزول: مشرکان بر سبيل استهزاء از حضرت سؤال مىکردند که قيامت چه وقت قائم شود و يهود هم در کتاب خود يافته بودند که حق تعالى اين علم را به هيچکس نداده، لذا بر طريق امتحان از آن حضرت نيز اين سؤال را نمودند،
جلد 10 - صفحه 493
آيه شريفه نازل شد:
يَسْئَلُکَ النَّاسُ عَنِ السَّاعَةِ: مىپرسند تو را مردمان، به امتحان و استهزاء، از ساعت رستخيز يعنى وقت قيام آن، قُلْ إِنَّما عِلْمُها عِنْدَ اللَّهِ: بگو جز اين نيست که دانستن وقت قيامت نزد خداست و هيچ ملک مقربى و پيغمبر مرسلى را بر آن اطلاع نيست. وَ ما يُدْرِيکَ: و چه چيز دانا گردانيد تو را يعنى مطلقا نمىدانى، لَعَلَّ السَّاعَةَ تَکُونُ قَرِيباً: شايد که آمدن قيامت نزديک باشد. در اين تهديد است نسبت به مستعجلين، يا براى تسليه حضرت رسالت صلّى اللّه عليه و آله باشد، يعنى بدان اى پيغمبر که قيامت عنقريب مىرسد، پس بايد به سبب استهزاء آنان يا جفاى آنان غمگين نشوى.
تنبيه: از جمله علم غيب که خاصه ذات سبحانى است وقت قيامت باشد، و چون وقوع آن محقق و هر چه آمدنى است قريب و نزديک خواهد بود که: (کلّ ما هو آت قريب) به اين اعتبار، هر زمانى قيامت نزديک است.