تفسیر نور

تفسیر نور (محسن قرائتی) «200» فَإِذا قَضَيْتُمْ مَناسِکَکُمْ فَاذْکُرُوا اللَّهَ کَذِکْرِکُمْ آباءَکُمْ أَوْ أَشَدَّ ذِکْراً فَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَقُولُ رَبَّنا آتِنا فِي الدُّنْيا وَ ما لَهُ فِي الْآخِرَةِ مِنْ خَلاقٍ‌ پس چون مناسک (حج) خود را انجام داديد، خدا را ياد کنيد، همانگونه که پدران خويش را ياد مى‌کنيد، بلکه بيشتر و بهتر از آن. پس بعضى از مردم کسانى هستند که مى‌گويند: خداوندا! به ما در دنيا عطا کن. آنان در آخرت بهره‌اى ندارند.