پیام‌های تفسیر نور

1- امانت الهى مسئوليّت‌آور است. آنکه امانت را حفظ کند، مشمول رحمت و آنکه با کفر و شرک، خيانت کند، کيفر مى‌بيند. لِيُعَذِّبَ اللَّهُ الْمُنافِقِينَ‌ ... وَ يَتُوبَ اللَّهُ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ‌ 2- منافق، در رديف مشرک است. الْمُنافِقِينَ‌ ... الْمُشْرِکِينَ‌ 3- زن و مرد در صعود به کمالات يا سقوط در پستى‌ها، يکسانند. «الْمُنافِقِينَ وَ الْمُنافِقاتِ‌، الْمُشْرِکِينَ وَ الْمُشْرِکاتِ‌، الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِناتِ» 4- گرچه خداوند مشرکان و منافقان را کيفر مى‌دهد، امّا اصل در برخورد او با انسان‌ها، مغفرت و رحمت است. لِيُعَذِّبَ اللَّهُ الْمُنافِقِينَ‌ ... کانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحِيماً «و الحمد للّه ربّ العالمين» جلد 7 - صفحه 415 سوره‌ى سبأ اين سوره در مکّه نازل شده و پنجاه و چهار آيه دارد. به مناسبت سرگذشت قوم سبأ که در اين سوره بيان شده، «سبأ» نام گرفته و همانند ديگر سوره‌هاى مکّى، بيشتر مباحث آن در مورد مسائل اعتقادى و خصوصاً مبدأ و معاد است. البتّه در ضمن داستان حضرت سليمان و برخورد او با قوم سبأ، به گوشه‌اى از نعمت‌هاى الهى و سرنوشت شاکران و کافران اشاره شده است. جلد 7 - صفحه 416 بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ‌ به نام خداوند بخشنده‌ى مهربان.