تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ لَقَدْ آتَيْنا داوُدَ مِنَّا فَضْلًا يا جِبالُ أَوِّبِي مَعَهُ وَ الطَّيْرَ وَ أَلَنَّا لَهُ الْحَدِيدَ «10»
و همانا داوود را از سوى خود فضيلتى داديم (و گفتيم:) اى کوهها! با او (در تسبيح خدا) هم نوا شويد و (اى) پرندگان! (همراهى کنيد) و آهن را براى او نرم کرديم.