برگزیده تفسیر نمونه
(آیه 24)- در این آیه از طریق دیگری برای ابطال عقائد مشرکان وارد میشود و مسأله «رازقیّت» را بعد از مسأله «خالقیّت» عنوان میکند، میگوید: «بگو:
چه کسی شما را از آسمانها و زمین روزی میدهد» و برکات آن را در اختیارتان میگذارد؟! (قُلْ مَنْ یَرْزُقُکُمْ مِنَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ).
ج4، ص40
بدیهی است هیچ کس از آنها نمیتوانست بگوید این بتهای سنگی و چوبی باران را از آسمان نازل میکنند، گیاهان را از زمین میرویانند.
جالب این که بدون آن که در انتظار پاسخ آنها باشد بلا فاصله میفرماید:
«بگو: اللّه» (قُلِ اللَّهُ).
در پایان آیه اشاره به مطلبی میکند که خود میتواند پایه دلیلی را تشکیل دهد، دلیلی واقع بینانه و توأم با نهایت انصاف و ادب، به گونهای که طرف از مرکب لجاج و غرور پایین آید، و به اندیشه و فکر بپردازد، میگوید: «مسلما ما یا شما بر هدایت یا ضلالت آشکاری هستیم»! (وَ إِنَّا أَوْ إِیَّاکُمْ لَعَلی هُدیً أَوْ فِی ضَلالٍ مُبِینٍ).
اشاره به این که عقیده ما و شما با هم تضاد روشنی دارد، بنابر این ممکن نیست هر دو حق باشد، چرا که جمع بین نقیضین و ضدین امکان ندارد.