برگزیده تفسیر نمونه
]
(آیه 14)- حزب شیطان! در اینجا بخشی از توطئههای منافقان را بر ملا میسازد، و آنها را با نشانههایشان به مسلمانان معرفی میکند، و ذکر این معنی بعد از آیات نجوا شاید به این مناسبت است که در میان نجوا کنندگان با پیامبر صلّی اللّه علیه و آله افراد منافقی نیز وجود داشتند که از این کار به عنوان پوششی برای توطئههای خود و اظهار نزدیکی به پیامبر اکرم صلّی اللّه علیه و آله استفاده میکردند همین امر سبب شد که قرآن به صورت یک امر کلی با آن برخورد کند.
نخست میفرماید: «آیا ندیدی کسانی را که طرح دوستی با گروهی که مورد غضب خدا بودند ریختند»؟! (ا لم تر الی الذین تولوا قوما غضب الله علیهم).
سپس میافزاید: «آنها نه از شما هستند و نه از آنان» یهود (ما هم منکم و لا منهم).
نه در مشکلات و گرفتاریها یاور شما هستند، و نه دوست صمیمی آنها، بلکه منافقانی هستند که هر روز چهره عوض میکنند، و هر لمحه به شکلی در میآیند.
باز در ادامه همین سخن میافزاید: «سوگند دروغ یاد میکنند (که از شما
ج5، ص129
هستند) در حالی که خودشان میدانند» دروغ میگویند (و یحلفون علی الکذب و هم یعلمون).
این راه و رسم منافقان است که پیوسته برای پوشانیدن چهره زشت و منفور خود به سوگندهای دروغ پناه میبرند، در حالی که عملشان بهترین معرف آنهاست.