پیام‌های تفسیر نور

1- مؤمن در صورت تماس با شيطان، متذکر ياد خدا مى‌شود، «مَسَّهُمْ طائِفٌ مِنَ الشَّيْطانِ تَذَکَّرُوا» «9» امّا منافق که از مرحله تماس به مرحله سلطه‌پذيرى شيطان رسيده، ديگر متذکر هم نمى‌شود. «فَأَنْساهُمْ ذِکْرَ اللَّهِ» 2- سوگند دروغ، مقدّمه سلطه شيطان است. يَحْلِفُونَ‌ ... اسْتَحْوَذَ ... «1». نهج‌البلاغه، خطبه 50. «2». تفسير نورالثقلين. «3». نور، 21. «4». حج، 52. «5». اعراف، 201. «6». الناس، 5. «7». زخرف، 36. «8». اسراء، 27. «9». اعراف، 201. جلد 9 - صفحه 524 3- هر چه از ياد خدا غافل شويم، به مدار حزب شيطان نزديک مى‌شويم. فَأَنْساهُمْ ذِکْرَ اللَّهِ‌ ... حِزْبُ الشَّيْطانِ‌ 4- خود را در اختيار هر حزب و گروهى قرار ندهيم که بعضى گروه‌ها، حزب شيطان‌اند. «أُولئِکَ حِزْبُ الشَّيْطانِ» 5- خسران واقعى، پيروى از شيطان است، نه زيان‌هاى مالى. «إِنَّ حِزْبَ الشَّيْطانِ هُمُ الْخاسِرُونَ»