تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ إِنْ کُنْتُنَّ تُرِدْنَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ الدَّارَ الْآخِرَةَ فَإِنَّ اللَّهَ أَعَدَّ لِلْمُحْسِناتِ مِنْکُنَّ أَجْراً عَظِيماً «29» وَ إِنْ کُنْتُنَّ تُرِدْنَ‌: و اگر هستيد که مى‌خواهيد، اللَّهَ وَ رَسُولَهُ‌: رضاى خدا «1» روايت در تفسير قمى، ج 2، ص 192 است بدون ذکر معصوم عليه السّلام، به تفسير برهان، ج 3 ص 307 نيز رجوع شود. جلد 10 - صفحه 435 و خشنودى رسول او را. يا فرمانبردارى ايشان را در صبر بر ضيق معيشت، وَ الدَّارَ الْآخِرَةَ: و نعيم سراى ديگر را که بهشت باشد، فَإِنَّ اللَّهَ‌: پس بدرستى که خداى تعالى، أَعَدَّ لِلْمُحْسِناتِ مِنْکُنَ‌: مهيا فرموده است براى نيکوکاران از شما، يعنى آنهائى که اختيار شقّ دوم کنند به صبر، أَجْراً عَظِيماً: مزدى بزرگ که زخارف دنيا در جنب آن محقر بلکه قابل مقايسه نيست. بعد از نزول اين آيه حضرت همه زنان را طلبيدند و آيه را تلاوت و ايشان را مخير ساختند بر مفارقت و بقا، پس همگى آن حضرت را اختيار کردند و حق تعالى آيه شريفه نازل فرمود: (لا يَحِلُّ لَکَ النِّساءُ مِنْ بَعْدُ ...). تبصره: صاحب کنز العرفان فرمايد: تخيير در اينجا کنايه از طلاق است، پس هر کدام از آنها اختيار دنيا مى‌کردند، نکاح او منفسخ مى‌شد، و اين از جمله خصايص النبى باشد. و مراد «متعه» در اينجا مطلق نفع است که زياده باشد بر مهر، يا اعطاى آنچه نزد آنها بود از اثاث و غير آن، نه مراد متعه معهوده باشد، زيرا آن براى مطلقه قبل از دخول و قبل از فرض مهر باشد.