نکته‌های تفسیر نور

آياتى که با زنان پيامبر اکرم صلى الله عليه و آله سخن مى‌گويد، از طريق مقام رسالت است نه آن که مستقيماً به خود آنان خطاب و وحى شود، بر خلاف حضرت مريم که به خودش خطاب مى‌شد. «يا مَرْيَمُ» «1»* «1». آل‌عمران، 42- 43. جلد 7 - صفحه 355 گناهان دو دسته‌اند: کبيره و صغيره. سرچشمه‌ى اين تقسيم آيه مبارکه‌ى‌ «إِنْ تَجْتَنِبُوا کَبائِرَ ما تُنْهَوْنَ عَنْهُ نُکَفِّرْ عَنْکُمْ سَيِّئاتِکُمْ» «1» است، يعنى اگر شما از گناهان بزرگ دورى کنيد ما سيّئات و گناهان کوچک شما را مى‌بخشيم. ليکن در مواردى گناه صغيره حکم گناه کبيره پيدا مى‌کند، نظير گناه در زمان خاص مانند ماه رمضان که جرم و مجازات آن بيشتر است. يا گناه در مکان خاص، تکرار گناه و اصرار بر آن، گناه همراه با شادى، گناهِ آشکارا و گناهِ افراد برجسته و الگو نظير همسران پيامبر. به هر حال مسايل جنبى مى‌تواند در گناه و کيفر آن اثر بگذارد. در روايات آمده است که گناه بزرگان، حساب ديگرى دارد، حتّى اگر از انبيا يک «ترک اولى‌» سر زند تنبيه مى‌شوند؛ در حديثى معروف آمده است: «يغفر للجاهل سبعون ذنبا قبل أن يغفر للعالم ذنب واحد» «2» هفتاد گناه جاهل بخشيده مى‌شود، قبل از آن که يک گناه عالم بخشيده شود.