تفسیر نور (محسن قرائتی)
«206» وَ إِذا قِيلَ لَهُ اتَّقِ اللَّهَ أَخَذَتْهُ الْعِزَّةُ بِالْإِثْمِ فَحَسْبُهُ جَهَنَّمُ وَ لَبِئْسَ الْمِهادُ
و هنگامى که به او گفته شود از خداى پروا کن، عزت وغرورى که در سايهى گناه بدستآورده او را بگيرد. پس آتش دوزخ براى او کافى است و چه بد جايگاهى است.
«1». حج، 41.
«2». بقره، 223.
جلد 1 - صفحه 321