1- مستکبران، به موعظهى ديگران گوش نمىدهند. «إِذا قِيلَ لَهُ اتَّقِ اللَّهَ أَخَذَتْهُ الْعِزَّةُ» در تاريخ آوردهاند که عبدالملک مروان از خلفاى بنىاميه بر بالاى منبر در شهر مدينه گفت: به خدا سوگند هرکس مرا امر به تقوا کند، گردنش را خواهم زد. «1»
2- حاکم بايد پندپذير باشد. «إِذا قِيلَ ... أَخَذَتْهُ الْعِزَّةُ»
3- گناه، مايهى عجب، غرور و تکبّر است. «أَخَذَتْهُ الْعِزَّةُ بِالْإِثْمِ»
4- توجّه دادن به دوزخ، هشدارى غرور شکن است. «فَحَسْبُهُ جَهَنَّمُ»