تفسیر نور

تفسیر نور (محسن قرائتی) وَ لِسُلَيْمانَ الرِّيحَ غُدُوُّها شَهْرٌ وَ رَواحُها شَهْرٌ وَ أَسَلْنا لَهُ عَيْنَ الْقِطْرِ وَ مِنَ الْجِنِّ مَنْ يَعْمَلُ بَيْنَ يَدَيْهِ بِإِذْنِ رَبِّهِ وَ مَنْ يَزِغْ مِنْهُمْ عَنْ أَمْرِنا نُذِقْهُ مِنْ عَذابِ السَّعِيرِ «12» و براى سليمان باد را (رام و مسخّر کرديم) که صبحگاهان مسير يک ماه را مى‌پيمود و عصرگاهان مسير يک ماه را، و براى او چشمه‌ى مس (گداخته) را روان ساختيم و گروهى از جنّ پيش روى او به اذن پروردگارش کار مى‌کردند؛ و هر يک از آنان که از فرمان ما سرپيچى مى‌کرد او را از عذاب فروزان مى‌چشانديم.