پیام‌های تفسیر نور

1- نيکى به والدين يک امر انسانى است، نه فقط ايمانى. «وَ وَصَّيْنَا الْإِنْسانَ» 2- احسان و نيکى به والدين، بدون قيد و شرط است. «حُسْناً» (شرطِ نژادى، سِنّى، منطقه‌اى، علمى، اجتماعى، سياسى، اقتصادى و ايمانى ندارد، حتّى اگر کافر و مشرک باشند، بايد احسان کرد.) 3- والدين منحرف براى انحراف فرزندان، کوشش مى‌کنند. «جاهَداکَ» 4- از احترامِ ديگران، سوء استفاده نکنيم. (والدين نبايد به خاطر احترام‌گزارى فرزندانشان، آنان را به شرک دعوت کنند.) «وَ إِنْ جاهَداکَ» 5- فرزندان، بايد قدرت انتخاب تفکّر صحيح را داشته باشند. جاهَداکَ لِتُشْرِکَ بِي‌ ... فَلا تُطِعْهُما 6- شرک، برهان و استدلال علمى ندارد. «ما لَيْسَ لَکَ بِهِ عِلْمٌ» 7- در مسأله توحيد وشرک، با هيچ کس کنار نياييم و سازش نکنيم. «فَلا تُطِعْهُما» 8- احسان به والدين، مطلق و هميشگى است؛ امّا اطاعت از والدين، مشروط به آن است که انسان را از خدا دور نکنند. «فَلا تُطِعْهُما» 9- ايمان به معاد، ضامن اجراى توصيه‌هاى الهى است. وَصَّيْنَا ... إِلَيَّ مَرْجِعُکُمْ‌ 10- خداوند به همه‌ى کارهاى انسان آگاه است. «فَأُنَبِّئُکُمْ بِما کُنْتُمْ تَعْمَلُونَ»