1- کيفرهاى الهى، متناسب با گناهان است. در برابر «إِنَّما نَحْنُ مُسْتَهْزِؤُنَ»، «اللَّهُ يَسْتَهْزِئُ بِهِمْ» آمده است.
2- منافقان با خدا طرفند، نه با مؤمنان. (آنها مؤمنان را مسخره مىکنند، ولى خدا
«1». تفسير کشّاف.
«2». تفسير نورالثقلين، ج 1، ص 30.
جلد 1 - صفحه 64
به حمايت آمده و پاسخ مسخرهى آنان را مىدهد.) «اللَّهُ يَسْتَهْزِئُ بِهِمْ»
3- استهزا، اگر به عنوان پاسخ باشد، مانعى ندارد. نظير تکبّر در مقابل متکبّر. «اللَّهُ يَسْتَهْزِئُ بِهِمْ»
4- از مهلت دادن وزياده بخشىهاى خداوند، نبايد مغرور شد. «يَمُدُّهُمْ فِي طُغْيانِهِمْ»
5- سرکشى و طغيان، زمينهاى براى سر درگمىهاست. «فِي طُغْيانِهِمْ يَعْمَهُونَ»*