تفسیر نور

تفسیر نور (محسن قرائتی) «20» يَکادُ الْبَرْقُ يَخْطَفُ أَبْصارَهُمْ کُلَّما أَضاءَ لَهُمْ مَشَوْا فِيهِ وَ إِذا أَظْلَمَ عَلَيْهِمْ قامُوا وَ لَوْ شاءَ اللَّهُ لَذَهَبَ بِسَمْعِهِمْ وَ أَبْصارِهِمْ إِنَّ اللَّهَ عَلى‌ کُلِّ شَيْ‌ءٍ قَدِيرٌ نزديک است که برق، نور چشمانشان را بربايد. هرگاه که (برق آسمان در آن صحراى تاريک وبارانى) براى آنان بدرخشد، در آن حرکت کنند، ولى همين که تاريکى، ايشان را فرا گرفت بايستند. واگر خداوند بخواهد، شنوايى و بينايى آنان را (از بين) مى‌برد، همانا خداوند بر هر چيزى تواناست.