برگزیده تفسیر نمونه
اشاره
(آیه 20)- برقها پیدرپی بر صفحه آسمان تاریک جستن میکند: «نور برق آنچنان خیره کننده است که نزدیک است چشمهای آنها را برباید» (یَکادُ الْبَرْقُ یَخْطَفُ أَبْصارَهُمْ).
«هر زمان که برق میزند و صفحه بیابان تاریک، روشن میشود، چند گامی در پرتو آن راه میروند، ولی بلافاصله ظلمت بر آنها مسلط میشود و آنها در جای خود متوقف میگردند» (کُلَّما أَضاءَ لَهُمْ مَشَوْا فِیهِ وَ إِذا أَظْلَمَ عَلَیْهِمْ قامُوا).
آنها هر لحظه خطر را در برابر خود احساس میکنند، چرا که در دل این بیابان
ج1، ص49
نه کوهی به چشم میخورد، و نه درختی تا از خطر رعد و برق و صاعقه جلوگیری کند، هر آن ممکن است هدف صاعقهای قرار گیرند و در یک لحظه خاکستر شوند! حتّی این خطر وجود دارد که غرش رعد، گوش آنها را پاره و نور خیرهکننده برق چشمشان را نابینا کند، آری «اگر خدا بخواهد گوش و چشم آنها را از میان میبرد چرا که خدا به هر چیزی توانا است» (وَ لَوْ شاءَ اللَّهُ لَذَهَبَ بِسَمْعِهِمْ وَ أَبْصارِهِمْ إِنَّ اللَّهَ عَلی کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ).
افسوس که به پناهگاه مطمئن ایمان پناه نبردهاند تا از شرّ صاعقههای مرگبار مجازات الهی و جهاد مسلحانه مسلمین نجات یابند.
لزوم شناخت منافقین در هر جامعه:
اگر چه شأن نزول این آیات، منافقان عصر پیامبر صلّی اللّه علیه و اله است اما با توجه به اینکه خط نفاق در هر عصر و زمانی، در برابر خط انقلابهای راستین وجود داشته و دارد به منافقان همه اعصار و قرون گسترش مییابد، و ما با چشم خود تمام این نشانهها را یک به یک و مو به مو در مورد منافقان عصر خویش مییابیم، سرگردانی آنها، وحشت و اضطرابشان و خلاصه بیپناهی و بدبختی و سیه روزی و رسوائی آنها را درست همانند همان مسافری که قرآن به روشنترین وجهی حال او را ترسیم کرده است مشاهده میکنیم.