برگزیده تفسیر نمونه
]
(آیه 7)- «آتشی که از دلها سر میزند» و نخستین جرقههایش در قلوب ظاهر میشود! (التی تطلع علی الافئدة).
یعنی خداوند، این مغروران خود خواه برتربین را در آن روز به صورت موجوداتی ذلیل و بیارزش در آتش دوزخ پرتاب میکند، تا نتیجه کبر و غرور خود را ببینند.
عجب این که این آتش برخلاف تمام آتشهای دنیا اول بر دلها شراره میزند، و درون را میسوزاند، نخست قلب را، و بعد مغز و استخوان را، و سپس به خارج سرایت میکند.
چرا چنین نباشد؟ در حالی که قلبهای آنها کانون کفر و کبر و غرور بود و مرکز حب دنیا و ثروت و مال.
آری! آنها دل مؤمنان را در این دنیا با سخریهها و عیبجوئی و غیبت و تحقیر سوزاندند، عدالت الهی ایجاب میکند که آنها کیفری همانند اعمالشان را ببینند.