تفسیر نور (محسن قرائتی)
الْقارِعَةُ «1» مَا الْقارِعَةُ «2» وَ ما أَدْراکَ مَا الْقارِعَةُ «3» يَوْمَ يَکُونُ النَّاسُ کَالْفَراشِ الْمَبْثُوثِ «4» وَ تَکُونُ الْجِبالُ کَالْعِهْنِ الْمَنْفُوشِ «5» فَأَمَّا مَنْ ثَقُلَتْ مَوازِينُهُ «6» فَهُوَ فِي عِيشَةٍ راضِيَةٍ «7» وَ أَمَّا مَنْ خَفَّتْ مَوازِينُهُ «8» فَأُمُّهُ هاوِيَةٌ «9» وَ ما أَدْراکَ ما هِيَهْ «10» نارٌ حامِيَةٌ «11»
«1» حادثه کوبنده. «2» آن حادثه کوبنده چيست؟ «3» و تو چه دانى آن حادثه کوبنده چيست؟ «4» روزى که مردم مانند پروانهها پراکنده باشند. «5» و کوهها مانند پشمِ رنگارنگِ زده شده. «6» پس هر کس کفّههاى (عمل خيرش در) ترازويش سنگين باشد، «7» پس او در زندگى رضايت بخشى است. «8» ولى هر کس کفّههاى (کار خيرش در) ترازويش سبک باشد، «9» پس در آغوش آتش است. «10» و تو چه دانى آن چيست؟ «11» آتشى سوزان.