تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ تَکُونُ الْجِبالُ کَالْعِهْنِ الْمَنْفُوشِ «5»
وَ تَکُونُ الْجِبالُ: و گردد کوه‌ها از هول و وحشت آن روز، کَالْعِهْنِ الْمَنْفُوشِ: مانند پشم رنگارنگ که زده شده باشد به جهت تفرّق اجزاى آن و پراکندگى در هوا.
بيان- تشبيه جبال «عهن» يا به جهت آن است که متلوّن و صاحب الوان است، يا به اعتبار فرط قبول تفرّق آن. چه رنگ، پشم را سست مى‌کند و در زدن زود متفرق و منتشر مى‌شود.