تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ أَخْرَجَتِ الْأَرْضُ أَثْقالَها «2» وَ أَخْرَجَتِ الْأَرْضُ‌: زمانى که بيرون آورد زمين‌ أَثْقالَها: بارهاى سنگين خود را که اجساد مردگان و دفاين و کنوز است. يعنى آنها را خود بيرون اندازد. اخراج اموات، زنده کردن آنهاست براى حساب و جزا و اخراج دفاين و کنوز و اظهار آن، تحسّر گناهکاران است، در وقتى که نظر به آن کنند که آنها به سبب آن نافرمانى خدا کردند و بعد آن را واگذاشته و از آن محروم شدند. و ديگر آنکه پيشانى و پهلو و پشت ايشان را به آن داغ کنند.