1- پيامبران امين وحىاند؛ خدا به پيامبر فرمود: قُلْ ... او نيز مىگويد: قل ...
2- خداوند، در عين حضور، از ديدگان غايب است و قابل مشاهده نيست. «هُوَ» (اهل توحيد عقيده دارند که «لا تُدْرِکُهُ الْأَبْصارُ وَ هُوَ يُدْرِکُ الْأَبْصارَ» «2» چشمها او را درک نمىکند ولى او چشمها را درمىيابد.)
3- به سؤالات اعتقادى بايد پاسخ داد. قُلْ هُوَ اللَّهُ ...
4- عقايد حق را بايد به ديگران اعلام کرد. قُلْ هُوَ اللَّهُ ...
5- خداوند در همه چيز يکتاست. در ذات و صفات، در علم و قدرت و حيات و حکمت، در آفرينش و هستى بخشى. «قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ»
«1». تفسير نورالثقلين.
«2». انعام، 103.
تفسير نور(10جلدى)، ج10، ص: 640