برگزیده تفسیر نمونه
]
(آیه 8)- نعمت چشم و زبان، و هدایت! در تعقیب آیات گذشته که سخن از غرور و غفلت انسانهای طغیانگر می‌گفت در اینجا بخشی از مهمترین نعمتهای مادی و معنوی الهی را بر این انسان می‌شمرد، تا از یکسو غرور و غفلت او را بشکند، و از سوی دیگر وی را وادار به تفکر در خالق این نعمتها کند، و با تحریک حس شکرگزاری در درون جانش او را به سوی معرفت خالق سوق دهد.
می‌فرماید: «آیا برای او دو چشم قرار ندادیم»؟ (ا لم نجعل له عینین).