1- بعد از دعوت به ايمان، دعوت به عمل صالح است. «آمِنُوا ... أَقِيمُوا»
2- نماز و زکات، در آئين يهود نيز بوده است. «أَقِيمُوا الصَّلاةَ وَ آتُوا الزَّکاةَ»
3- رابطه با خدا، از طريق نماز و کمک به خلق خدا، از طريق زکات و همراهى با ديگران، يک مثلّث مقدّس است. «أَقِيمُوا، آتُوا، ارْکَعُوا»
4- شايد بتوان گفت اصل فرمان نماز، با جماعت است. اساس دين بر حضور در اجتماع و دورى از انزوا و گوشه‌نشينى است. «وَ ارْکَعُوا مَعَ الرَّاکِعِينَ»
«1». نهج‌البلاغه، کلام 49.
تفسير نور(10جلدى)، ج1، ص: 105