1- شادى و خرّمى واقعى، در چهره منعکس مىشود. وُجُوهٌ ... ناعِمَةٌ رنگ رخساره خبر مىدهد از سرّ ضمير.
جلد 10 - صفحه 463
2- نعمتهاى بهشت و الطاف خاص الهى، از نتايج سعى و تلاش است. «ناعِمَةٌ لِسَعْيِها»
3- سختى کار در دنيا زودگذر است ولى شادمانى و کاميابى دائمى در آخرت را به همراه دارد. «لِسَعْيِها راضِيَةٌ»
4- بهشت، نقطه اعتلاى مادى و معنوى است. «جَنَّةٍ عالِيَةٍ»
5- کسانى که در دنيا از لغو دورى کنند، در سراى ديگر، در فضاى بدون لغو زندگى خواهند کرد. «لا تَسْمَعُ فِيها لاغِيَةً»
6- در بهشت نه تنها لغو نيست بلکه کلامى که به نحوى سبب پديد آمدن لغو هم شود وجود ندارد. «لا تَسْمَعُ فِيها لاغِيَةً»