اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
ثُمَّ لا يَمُوتُ فِيها وَ لا يَحيي «13»
مثل آدمي که در شدت مرض و حال احتضار هست درد باو فشار داده نه ميميرد که از درد نجات پيدا کند و نه رفع ميشود تا زنده شود. و اينکه آيه شريفه دلالت بر دو جمله دارد که يکي مسئله خلود است که هميشه ابد الاباد در جهنم معذب هستند، و رد کساني که منکر خلود هستند، و ديگر رد کساني که گفتند: پس از مدتي در آتش طبيعت آتشي پيدا ميکند و ديگر از آتش متأذي نميشوند بلکه اگر از آتش خارج شوند اذيت ميشوند اينکه آيه ميفرمايد: مخلد هستند و هميشه معذب.
جلد 18 - صفحه 89
ثُمَّ لا يَمُوتُ فِيها وَ لا يَحيي سپس بيان ميفرمايد آنها را که متذکر ميشوند و خدا ترس هستند و انتفاع ميبرند و اهل ايمان هستند.