اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ ما هُوَ بِالهَزلِ «14»
و نيست او ياوه گويي. نظر به اينکه کفار مثل يهود و نصاري و مشرکين نسبتهاي زشتي بقرآن دادند گاهي گفتند: افتراء است که العياذ پيغمبر بخدا افترا زده. گاهي گفتند: از ديگران فرا گرفته گاهي گفتند: زخرف است خداوند با قسم و تأکيد زياد ميفرمايد که: قول فصل است و هزل نيست، با اينکه قرآن بنفسه و بتنهايي اثبات ميکند که از جانب حق است زيرا فرياد ميزند که اگر تمام جن و انس جمع شوند نميتوانند مثل من بياورند بلکه مثل ده سوره بلکه مثل يک سوره که مکرر تذکر دادهايم بلکه در مجلد اول اينکه تفسير در باب مقدمات جهات معجز بودن قرآن را بيان کردهايم که مجرد فصاحت و بلاغت نيست بلکه: «يهدي للتي هي أقوم» بلکه ثقل اکبر است، بلکه هزارها از توسلات بقرآن چه آثار غريبه مشاهده شده حتي از استخاره باو که يک کتاب کافي نيست براي شماره آنها.