تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
وَ السَّماءِ ذاتِ الْبُرُوجِ «1»
وَ السَّماءِ ذاتِ الْبُرُوجِ: سوگند به آسمان که صاحب برج‌هاست.
1- مراد بروج دوازده‌گانه است: حمل، ثور، جوزا، سرطان، اسد، سنبله، ميزان، عقرب، قوس، جدى، دلو، حوت. و آنها مشابه قصورند در ارتفاع منازل. و ماه در هر برجى دو روز کسرى مى‌باشد و آفتاب در هر برجى يک ماه.
2- مراد کواکب عظامند و تسميه آن به بروج، جهت ظهور آنهاست.
3- مراد ابواب سماواتند که نوازل از آن بيرون آيند.
4- مراد از بروج آسمان، قصرهاى در آنند که از طلاى سرخ و زبرجد سبز و نقره سفيد و گوهر و مرواريدند، و آن مواضع عبادات ملائکه است، چنانچه زمين مساجد آدميان است.
5- شيخ مفيد (رضوان اللّه عليه) در اختصاص از ابن بابويه (رحمه اللّه) به اسناد خود از اصبغ بن نباته از ابن عباس نقل مى‌کند که فرمود رسول خدا:
ذکر خداى عز و جل عبادت، و ذکر من عبادت، و ذکر على عبادت، و ذکر ائمه از اولاد او عبادت است. و قسم به آن کسى که مرا مبعوث ساخته به نبوّت و قرار داده مرا بهترين مخلوقات، به درستى که وصى من افضل اوصيا، و او حجت خداست بر بندگان او، و خليفه او بر خلق او، و از اولاد او است ائمه هدى بعد از من، بواسطه ايشان حبس فرمايد خدا عذاب را از اهل زمين، و به سبب ايشان نگهدارد آسمان را که واقع نشود بر زمين، مگر به فرمان او، و به ايشان نگهدارد کوه‌ها را که متزلزل نشود، و به ايشان سيراب نمايد خلق را از باران، و بايشان بيرون آورد نبات را. ايشان اولياء خدايند به حق و خلفاى او به صدق. عدّه آنها عدّه ماه‌ها، و دوازده [نفر ندبه] عدد نقباى موسى بن عمران. بعد تلاوت فرمود: «وَ السَّماءِ ذاتِ الْبُرُوجِ» خدا سوگند خورد به آسمان صاحب بروج. ابن عباس سؤال کند، حضرت
جلد 14 - صفحه 129
فرمايد: اما آسمان من هستم و اما بروج، ائمه بعد از من، اول ايشان على و آخر ايشان مهدى عليهم السّلام «1».