تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
بَلِ الَّذِينَ کَفَرُوا فِي تَکْذِيبٍ «19»
بعد از آن فرمايد: نه چنانست که کفار ايمان آرند به خدا و پيغمبر و قيامت، بَلِ الَّذِينَ کَفَرُوا: بلکه آنان که کافر شدند، فِي تَکْذِيبٍ: در باور نداشتن آن هستند. يعنى وقوع قيامت و حساب و جزا را تصديق نمىکنند. اين اشعار است بر تعمد ايشان در تکذيب و تعجّب از حال اين مشرکان و ياغيان و طاغيان، با آنکه ايشان از حال امم گذشته آگاه و شآمت عاقبت آنها را دريافتند و آثار هلاکت ايشان را ديدهاند. با وجود بر اين اصلا متنبه نمىشوند و از مستى غفلت هشيار نگردند. پس تکذيب اينها از آنها اشدّ است.