تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) لَتَرْکَبُنَّ طَبَقاً عَنْ طَبَقٍ «19» لَتَرْکَبُنَ‌: (جواب قسم) هر آينه بر نشينيد و مرتکب شويد، يعنى اقدام کنيد و ملاقات نمائيد، طَبَقاً عَنْ طَبَقٍ‌: حالى از پس حالى، که مطابق يکديگر باشد در شدّت و هول. تفسير (الف)- مراد مرگ است و اهوال قيامت و مواقف و مواطن هائله آن که يکى بعد از ديگرى ديده شود. تفسير (ب)- [مراد تحويل بنى آدم است در دنيا از حالى به حالى، يعنى از نطفه به علقه و از آن به مضغه و عظم و لحم و خلق ديگر که ولوج روح است، و جنين و وليد و رضيع و فطيم و يافع و ناشى‌ء و مترعرع و حزوّر و مراهق و محتلم و بالغ و امرد و طار و باقل و مسيطر و مطرخم و مختط و صمّل و ملتحى و مستوى و مصعد و مجتمع و شباب جامع همه اين صفاتست، و ملهوز و کهل و اشمط و شيخ و اشيب و حوقل و صفتان و همّ و هرم و ميت پس انسان از نطفه تا حين موت طبيعى سى و هفت حال پيدا مى‌کند] «1». تفسير (ج): آنکه شما در هر بيست سال در امرى جدّ و جهد مى‌نمائيد که پيش از اين حال نداشته بوديد. مثلا سن کهولت و سن شباب متوجه امرى هستيد که پيش از اين بر آن نبوديد. تفسير (د): هر که از شما بر صلاح و تقوى است، آن صلاح داعى اوست بر «1» اين پاراگراف بدليل اشکالات چاپى در اصل کتاب، عينا از منهج الصادقين ج 10؟؟؟، ص 194 نقل گرديد. جلد 14 - صفحه 122 صلاحى که فوق از آن باشد در رتبه، و هر که بر فساد و عصيان است، آن فساد و عصيان باعث او باشد بر فساد و عصيان زيادتر از آن. زيرا هر شيئى علّت امرى است که مشاکل آن باشد. تفسير (ه)- از حضرت صادق‌ «1» عليه السّلام مروى است: «لترکبنّ سنن من کانّ قبلکم من الأولين و الآخرين». و مراد از اين آن است که در ميان شما واقع مى‌شود آنچه در ميان قرون ماضيه بود و بر شما جارى مى‌شود آنچه بر آنها جارى شد. پس ميان شما و ايشان تطابق و توافق است، مانند تطابق پر تير با پر ديگر از آن که محاذى اوست. تفسير (و)- مراد احوال وارده انسانى است: رجا بعد از شدّت، و شدّت بعد از رجا، و فقر بعد از غنى، و غنى بعد از فقر، صحت بعد از سقم، و سقم بعد از صحّت. تتمّه- به قرائت عاصم: لترکبنّ (بفتح با) خطاب به حضرت، يعنى اى پيغمبر، رکوب نما بر طبقات آسمان يعنى در شب معراج، طبقى بعد از طبقى ترقّى نماى، تا آنکه از سدرة المنتهى درگذرى. و يا درجه بعد از درجه و مرتبه بعد از مرتبه، در قرب مکانتى و منزلتى در نزد حضرت عزّت. ابن عباس و ابن مسعود نيز چنين قرائت نموده‌اند.

آیات این صفحه