تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ إِذا قُرِئَ عَلَيْهِمُ الْقُرْآنُ لا يَسْجُدُونَ «21»
وَ إِذا قُرِئَ عَلَيْهِمُ الْقُرْآنُ: و چون خوانده شد بر ايشان قرآن، لا يَسْجُدُونَ:
فروتنى نمى‌کنند و منقاد نشوند، يا نماز نمى‌گزارند، يا سجده نمى‌کنند نزد تلاوت آن. به اتّفاق علماى اماميه اين سجده مستحب است.
مروى است که حضرت رسالت آيه (وَ اسْجُدْ وَ اقْتَرِبْ) «1» را قرائت و سجده نمود و همه مؤمنان سجده کردند. کفّار قريش بالاى سر ايشان ايستاده بودند دست بر دست مى‌زدند و استهزاء مى‌کردند. حق تعالى اين آيه نازل فرمود، «2» وقتى قرآن تلاوت شود بر آنها، سجده نمى‌کنند.